Het basisinkomen: een gewaagd idee voor de 21ste eeuw

In 1930, middenin de Grote Depressie, schreef de Britse econoom John Maynard Keynes een essay waarin hij komaf wenste maken het heersende pessimisme van toen[i].Indien de technologische vooruitgang zich aan hetzelfde tempo zou verderzetten, zou het “economisch probleem” van de mensheid volgens hem honderd jaar later kunnen worden opgelost: al onze materiële noden zouden immers vervuld kunnen worden. Hierdoor zou de arbeidstijd drastisch kunnen worden ingekort – tot drie uur per dag – en zouden steeds meer mensen zich voluit kunnen wijden aan eervollere activiteiten dan het verdienen van geld. 

 

Tachtig jaar later stellen we vast dat Keynes’ voorspellingen (nog) niet zijn uitgekomen. De onafgebroken productiviteitsstijging van de voorbije decennia heeft inderdaad de mogelijkheden gecreëerd om de materiële basisnoden van allen te vervullen. Maar ondanks de ongeziene stijging van het globale BBP per capita bevinden velen zich nog onder de armoedegrens. Dit komt omdat armoede uiteraard een relatief gegeven is, maar ook omdat inkomen afhankelijk is gebleven van betaald werk. Wie niet werkt, vertoont een verhoogd risico op armoede, ook in rijke samenlevingen waar men gemiddeld niets tekort komt. Technologische vooruitgang lost dus niet automatisch het armoede- en herverdelingsvraagstuk op.

Source: poliargus.be

See on Scoop.itMijn gazet

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s