Basisinkomen voor iedereen?

Al sinds de jaren tachtig zijn heel wat mensen in linkse middens gewonnen voor de idee van een basisinkomen. Deze eis heeft in 30 jaar tijd een hele weg afgelegd. Hij vond serieuze verdedigers bij figuren als Philippe Van Parijs, Ignacio Ramonet, André Gorz, José Bové of Toni Negri. Gaandeweg kregen we ook een enorm arsenaal aan websites, netwerken en collectieven ter ondersteuning en verspreiding van het gedachtegoed. De economische crisis bracht de idee opnieuw helemaal op het voorplan. Nog niet zo lang geleden hield Zwitserland een referendum over de vraag. En Le Monde diplomatique wijdde een compleet dossier aan het onderwerp. 

Als links beweert de vader te zijn … 

Het basisinkomen komt hierop neer dat de staat iedereen maandelijks een bepaald bedrag uitbetaalt om van te kunnen leven, los van wat je verdient. In de linkse versies van het concept is sprake van een bedrag dat voldoende moet zijn om van te leven. Verder moet het in hun ogen samengaan met aanvullende bescherming van openbare diensten en sociale uitkeringen (pensioenen, werkloosheidsuitkering of ziekteverzekering), naast andere vormen van sociale bijstand. Elk individu – en niet elk gezin – zou maandelijks dit basisinkomen moeten krijgen vanaf zijn geboorte tot aan zijn dood (minderjarigen een iets lager bedrag dan volwassenen). Je moet aan geen enkele voorwaarde voldoen om het te krijgen en er staat ook geen enkele tegenprestatie tegenover. Een eventueel inkomen uit arbeid komt hier gewoon bovenop. 

“Op die manier zou iedereen kunnen kiezen wat hij van zijn leven wil maken: ofwel blijven werken, ofwel zich tevreden stellen met een bescheiden consumptieniveau en integraal van zijn tijd genieten, ofwel een combinatie van beide. Het zou niet langer ‘verdacht’ zijn als je niet werkt. Betaald werk zou immers niet meer de enige sociaal aanvaardbare vorm van activiteit zijn. Wie kiest om te leven van het gewaarborgd inkomen zou zich alleen of samen met anderen volledig kunnen toeleggen op zaken die hem boeien en/of die in zijn ogen sociaal nuttig zijn.”[1] 

De verdedigers stellen verder: “Een eerste consequentie van een basisinkomen is dat werkloosheid niet langer een probleem is. We kunnen dus om te beginnen al flink wat besparen op het geld dat de overheid nu uitgeeft in haar streven naar volledige tewerkstelling.”[2] Het gewaarborgd inkomen is universeel en onvoorwaardelijk. Iedereen krijgt het, arm en rijk. De rijken betalen het wel terug via de belastingen. “We kunnen ook besparen op administratief werk als het toezicht op sociale steuntrekkers wegvalt.”[3] 

Het basisinkomen is een uitkering die iedereen zonder enige voorwaarde krijgt uitbetaald. Het is niet hetzelfde als een negatieve inkomensbelasting. Philippe Van Parijs, een uitgesproken voorstander van de uitkering, formuleert het zo: “Met het systeem van een basisinkomen wordt het geld, nodig om het belastingkrediet te financieren […] daadwerkelijk vooraf ingehouden en vervolgens aan iedereen herverdeeld, terwijl bij een negatieve inkomensbelasting de transfers in één richting lopen: positieve transfers (of negatieve inkomensbelasting) voor gezinnen die zich onder het kritische punt bevinden, negatieve transfers (of positieve belastingen) voor gezinnen die erboven liggen.”[4] 

De aangehaalde voordelen zien er verleidelijk uit. En inderdaad, heel wat militanten en intellectuelen die te maken krijgen met echte tuchtmaatregelen en andere disciplinaire aspecten van tewerkstelling die steeds meer ingebakken zitten in ons sociale zekerheidssysteem, laten zich er effectief door verleiden. Mateo Alaluf bracht dit zo onder woorden: “Binnen de actuele degeneratie van de sociale zekerheid door de klappen van de activering heeft het basisinkomen de ruimte gevonden om weer jong te mogen zijn…”[5] Ondanks de schijnbaar sterke punten van het basisinkomen is het volgens mij toch niet echt wenselijk of verantwoord om dit in onze sociale zekerheid door te voeren. Om te beginnen lijkt een basisinkomen economisch gezien niet erg realistisch. Verder zijn er hoofdzakelijk drie redenen die mij ertoe brengen hierin een reële achteruitgang te zien zowel vanuit levensbeschouwelijk als vanuit sociaal oogpunt. 

Source: www.marx.be

See on Scoop.itMijn gazet

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s