De kortere werkweek: individuele keuze of collectieve regeling?

Al lang wordt er nagedacht over een kortere werkweek. Reeds in de geschriften van Karl Marx vinden we verwijzigingen naar een toekomstig ‘communistisch utopia’ waarbij aan alle basisbehoeften wordt voldaan en de mens – bijgevolg – zijn arbeidstijd sterk kan verminderen. 

Een al even boude voorspelling vinden we terug in het werk van John Maynard Keynes. In zijn bekend essay ‘Economic Possibilities for our Grandchildren’ (1930) voorspelde hij dat over 100 jaar (d.w.z. 2030) de levensstandaard vier tot acht keer hoger zou liggen. Dat lijkt waarheid te worden. Echter, hij geloofde ook dat een 15-urenwerkweek in het verschiet lag.

Keynes ging ervan uit dat we als gevolg van de toenemende welvaart en productiviteit ‘tijd gingen kopen voor onszelf’. Is het in die optiek niet wenselijk om meer tijd te hebben voor onszelf en ons gezin? En hoe organiseren we dat dan: via individuele regelingen of via een collectieve verkorting van de arbeidsduur?

De denktank Poliargus publiceerde recent een uitgebreide studie waaruit blijkt dat een kortere werkweek effectief kan bijdragen tot een grotere gendergelijkheid en dat daarenboven op korte termijn stappen kunnen worden gezet. In een periode van vijf jaar is de overgang naar een 35-urenwerkweek haalbaar.

Source: www.dewereldmorgen.be

"Reeds lang wordt er nagedacht over een kortere werkweek. Een idee dat heus niet zo gek is. Cruciale vraag is echter: gaan we die kortere werkweek individueel of collectief organiseren?"

See on Scoop.itMijn gazet

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s