Kan de 30-urenweek ons evenwicht tussen werk en privé redden?

Steeds minder mensen krijgen werk en leven met elkaar gecombineerd. Bovendien zorgt de stijgende werkdruk ook vaker voor psychologische lasten. Dé oplossing om dat verstoorde evenwicht terug op orde te krijgen? De 30-urenwerkweek, zo klinkt het antwoord van progressieve denkers steeds luider. Maar hoe haalbaar én functioneel is die oplossing eigenlijk? 

Het debat rond de hoge werkdruk en onze verstoorde work-life-balance werd enkele maanden geleden in gang gezet door tal van ploetermoeders en bumpervaders die aan de publieke alarmbel trokken: het wordt voor de moderne (gezins)mens steeds moeilijker om leven, werk en carrière met elkaar gecombineerd te krijgen. Ook de drastische stijging van het aantal depressies en burn-outs op de werkvloer geeft aan dat er in onze verhouding tussen werk en privé iets grondig spaak loopt. 

Om die verhouding opnieuw wat meer in evenwicht te brengen, drukte Peter Mertens, voorzitter van de PVDA, de arbeidsneuzen afgelopen 1 mei nog eens collectief op het gedachtegoed van een 30-urenwerkweek. Volgens Mertens zou een vermindering van de wekelijkse arbeidsduur niet alleen zorgen voor een lagere werkdruk, met minder mentaal lijden, maar zou het ook een gezonde oplossing aanreiken voor de hoge werkloosheidgraad in ons land. 

Ook tal van andere organisaties – waaronder Femma VZW en denktank Poliargus – pleiten voor het invoeren van een 30-urige werkweek. Maar hoe haalbaar is zo’n voorstel? En biedt het wel de juiste oplossing voor ons probleem? 

Source: www.demorgen.be

See on Scoop.itMijn gazet

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s