Op de vlucht

Ze vluchtten weg voor beestachtigheden, voor een leger moordende en brandende barbaren. Ze lieten hun huizen achter, van hun inboedel namen ze alleen mee wat ze konden dragen. Ze riskeerden een moeilijke voettocht, met vrees voor eigen leven. Het enige wat ze wilden was overleven. 

We schrijven augustus 1914. Ons land werd zonder oorlogsverklaring onder de voet gelopen door het Duitse leger. Den Duitscher, den boche, de mof was geen mens, maar een beest. Ze verkrachtten nonnen, spiesden baby’s  op stokken, onthoofden pastoors, schoten onschuldige mensen dood en verbrandden en verwoestten huizen. Het waren gekken die tot alles in staat waren, die niet aarzelden om de regels van het fatsoen opzij te schuiven.

Vanuit het ‘Poor little Belgium’ sloegen honderdduizenden mensen op vlucht. In een tijd waarin mensen nooit veel verder reisden dan drie, vier dorpen, trok grofweg 1 op 5 Belgen op de vlucht. Hun hele hebben en houden gereduceerd tot een of twee valiezen, boeren spanden een rund of paard voor hun kar. Alles wat vervoerd kon worden, moest mee, al de rest zou onherroepelijk in handen van de barbaren vallen. Zowat een miljoen mensen vluchtten naar Nederland, 300.000 naar Frankrijk en nog eens 250.000 naar Groot-Brittannië. 

Sourced through Scoop.it from: dedeadline.wordpress.com

See on Scoop.itMijn gazet

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s