De wetenschap achter solidariteit

Sociale diersoorten zoals de mens zijn niet in staat om buiten hun gemeenschap te overleven. Individuen zijn gedwongen om samen te werken.  

Darwinistische concepten als ‘struggle for live’ (strijd om het bestaan) en ‘survival of the fittest’ (overleven van de meest aangepaste) zijn ideologisch misbruikt en vertaald naar een soort biologisch vastgelegd egoïsme. Maar ‘the fittest’ of de meest succesvolle diersoorten waren juist diegenen die in de loop van de geschiedenis het best in staat bleken om samen te werken. 

Het sociaal-darwinisme 

Ten tijde van Darwin heette die ideologie van het biologisch egoïsme ‘sociaal-darwinisme’. Een foutieve term, want het sociaal-darwinisme is een door en door asociale ideologie en heeft weinig met Darwins inzichten te maken. Volgens het ‘sociaal darwinistisch’ mensbeeld wordt de menselijke natuur gekenmerkt door ‘strijd voor het bestaan’ via ‘het recht van de sterkste’, via ‘zelfzuchtige genen’ en via ‘competitie, agressie en dominantie’. 

Door sommige vrijzinnigen wordt dat verwoord als de ‘natuurlijke instincten’ van de mens en door sommige gelovigen als het gevolg van de ‘erfzonde’. De rede voor de enen, het godsgeloof voor de anderen en de overheid voor beiden, moeten die ‘beestachtige’ natuur van de mens temperen om samenleven enigszins mogelijk te maken. Het sociaal-darwinisme rangschikt de mensheid volgens superieure en inferieure rassen. Het vormt zo een pseudowetenschappelijke verantwoording van het racisme en van de indeling van de maatschappij in de elite en de gewone mensen.

Volgens deze ideologie is competitie voor de eigen winst de belangrijkste drijfveer voor vooruitgang. Zwakkere mensen mogen daarbij niet geholpen worden want dat komt ten nadele van de gezondheid van het volk of ras. Ofwel worden armen, werklozen en zwakkelingen volgens het sociaal-darwinisme vooral door hun genen voorbestemd en daardoor is elke hulp nutteloos. Ofwel hebben deze categorieën van mensen zelf schuld aan hun miserie en moeten ze er de gevolgen van dragen. Zo sust het sociaal-darwinisme het geweten van de machthebbers die feitelijk verantwoordelijk zijn voor de ongelijkheid en de armoede. 

Sourced through Scoop.it from: www.demorgen.be

See on Scoop.itMijn gazet

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s