Waarom deze staking over meer gaat dan je denkt

Het conflict bij de NMBS is een complex kluwen. Mocht u het overzicht verloren zijn, krijgt u hier nog eens alle verhaallijnen bij elkaar. Het gaat immers niet alleen over de nakende kaalslag bij de spoorwegen (die ook de reiziger veel zal kosten). Dwars daar doorheen loopt een aanval op het sociaal overleg en loert er ook een nieuwe communautaire ronde om de hoek. 

 

Het eerste niveau van het drama speelt zich af binnen het openbare bedrijf. Het plan-Galant (genoemd naar de minister van Mobiliteit) zet het mes in de NMBS. In 2019 zou de NMBS 663 miljoen euro minder krijgen dan de 3,1 miljard in 2014. Die besparing wordt gerealiseerd door 7000 personeelsleden te laten afvloeien en door de werkdruk met 20 procent te verhogen. Dat betekent voor het personeel (nog) meer flexibiliteit en minder verlof- en kredietdagen.

Voor de reiziger betekent het minder loketten, treinen zonder begeleiders en duurdere ticketten. Het plan kiest ook voor ‘een optimalisering van het aanbod’. In het woordenboek van de manager staat bij dat lemma: minder rendabele lijnen zullen geschrapt worden.  

 

(…) 

 

Maar, en nu komen we op een tweede niveau, er is ook een frontale aanval ingezet op de vakbonden en het sociaal overleg. De spoorbonden zijn traditioneel de motor van het verzet tegen regeringsmaatregelen. Zij zorgen er voor dat algemene stakingen een visueel en numeriek succes zijn. Er ligt een batterij maatregelen klaar om de bewegingsruimte van de vakbonden in te perken.

Binnen de vakbonden vrezen sommigen dat deze staking zal aangegrepen worden om de minimumdienst in te voeren. Een effectieve minimumdienst betekent eigenlijk zo goed als het einde van het stakingsrecht bij de NMBS aangezien zowat alle personeel nodig is om op alle lijnen het grootste deel van de treinritten te verzekeren. 

Vakbonden zouden ook hun beslissingsmacht kunnen verliezen binnen de ondernemingsraden van publieke bedrijven. “We bekijken of de wet van 1926 aangepast kan worden”, reageerde N-VA-kamerlid Inez De Coninck in december op de stakingsaanzegging. “Die bepaalt dat er een tweederde meerderheid moet zijn in het Nationaal Paritair Comité. Dat geeft de vakbonden het wapen om alles te blokkeren. We moeten de macht van de spoorbonden beknotten.” Dat zou betekenen dat er geen overleg meer nodig is in bedrijven als Bpost en Proximus. Nu kunnen veel hervormingen pas doorgevoerd worden na een akkoord met de vakbonden. 

Sourced through Scoop.it from: www.dewereldmorgen.be

See on Scoop.itDe vakbond is nodig. Vandaag meer dan ooit!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s