Laten we vooral niet de verkeerde mensen viseren

DontprayOm mijn gevoelens bij de laffe moordpartijen op de luchthaven van Zaventem en in metrostation Maalbeek te beschrijven, vind ik geen woorden. Het is iets tussen woede, machteloosheid en verdriet.

Toen ik tegen de middag gemeenteschool ‘De Kadeekes’ bezocht, zag ik een team dat op de toppen van de tenen liep. Mama’s kwamen hun kinderen ophalen:“J’en peux plus”, met de tranen in de ogen. Daar sta je dan als ‘meneer de schepen van onderwijs’. Slik. 95% van de leerlingen van de school volgen islamitische godsdienst.

Vanmorgen moest mijn vriendin aan het werk op de dienst intensieve zorgen van het militair hospitaal. Zij is gewoon om iets te zien. Voor het eerst wist ze niet wat zeggen. Het raakt haar veel dieper dan verwacht: “nagelbom…, stukken door longen, lever, maag, facturen, ledematen vaneen, etc…, kindje van 6…” 

 

Nochtans werd vorige vrijdag opgelucht adem gehaald: Salah Abdeslam, de voortvluchtige terrorist van de bloedige aanslagen in Parijs van 13 november 2015, was eindelijk ook opgepakt.

Jambon klopte op zijn borst: “You got them boys.” De burgemeester van Antwerpen feliciteerde zijn minister van Binnenlandse Zaken: hij had Sint-Jans-Molenbeek opgekuist. Euforie alom, en vooral profilering.

Vier dagen later werden we met de neus op de realiteit gedrukt. Bomaanslagen in Zaventem en Brussel. Dinsdag 22 maart deden laffe moordenaars in de drukke vertrekhal van de luchthaven en op een propvolle metro bommen ontploffen: 32 doden (het cijfer kan nog oplopen) en meer dan 250 gewonden. Een pak mensen die ’s morgens gewoon naar hun werk vertrokken, of zelfs op reis gingen, komen niet meer terug. Een nog groter aantal blijft verweesd achter.

De vraag was niet of het zou gebeuren, wel waar en wanneer. Het antwoord hebben we nu.

Het is geen alleenstaande daad. Het proces is al een hele tijd aan de gang. Ook de aanslagen van gisteren zijn nauwkeurig voorbereid. Misschien zijn ze wat vroeger gepleegd dan voorzien: het tuig voelde wellicht dat de strop nauwer werd.

Cellen van een fascistoïde organisatie plegen constant aanslagen om hun wil op te leggen en willekeur te laten heersen. Hun willekeur.

En het is niet gestopt. Er is duidelijk een oorlog aan de hand. Het strijdtoneel bevindt zich niet alleen meer in het Oosten, in Afrika of in de buurlanden. Sinds gisteren is het hier. Vluchten kan niet meer. Het is geen oorlog tussen legers: die bestaan al lang niet meer. Al tijdens de eerste wereldoorlog werd de hele wereld meegesleurd in een alomvattende barbarij. Dat is nu niet anders, alleen zijn de methoden, technieken, wapens, strategieën en strijders veranderd. Het is een oorlog tegen een ongrijpbare vijand, die zich baseert op een religieus-fascistisch gedachtegoed.

Religies, levensbeschouwingen, ideologieën en wereldbeelden worden door mensen gemaakt. Je kunt die onmogelijk scheiden van acties die in hun naam worden ondernomen. Alle religies, levensbeschouwingen, ideologieën en wereldbeelden mogen de meest verheven idealen aanhangen, maar wanneer zij aanhangers voortbrengen die andersdenkenden ombrengen en die zich verheugen in de dood en ellende van andersdenkenden, dan moeten we toch even nadenken en ons enthousiasme temperen.

Een religie, levensbeschouwing, ideologie of wereldbeeld is maar waard wat de volgelingen ervan maken. Maar extremistische moordenaars vind je in elke religie, levensbeschouwing, ideologie of wereldbeeld. Ook bij atheïsten. 

In een samenleving die zich baseert op humanistische waarden kan niemand dat tolereren. Geen enkele ideologie of levensbeschouwing mag dergelijke moordpartij goedpraten. De daders zijn wreedaardige moordenaars die geen enkele vorm van respect hebben voor mensen, waarden, normen of voor het leven in het algemeen. Het wereldbeeld van die perverse wreedaards is gebaseerd op een eigen superioriteitsgevoel, machisme, ongelijkheid, pedofilie (hoe noem je anders het verplicht uithuwelijken van jonge kinderen), totalitarisme, slavernij, dictatuur en willekeur. 

Wie steun verleent aan die daders is medeplichtig.  

Vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid, respect, menswaardigheid, rechtszekerheid,democratie en diversiteit, … Allemaal zijn het waarden die ze verwerpen. Maar wel gebruiken als het hen goed uitkomt. 

Het is duidelijk dat je met zwaar bewapende militairen en politiemensen op straat dergelijk probleem niet aanpakt of oplost. Ook onze manier van leven veranderen of ons samenlevingsmodel veranderen is niet de goede weg, wat sommige politici ook mogen dromen. We bestrijden dergelijke groepen niet door hun methodes over te nemen. Als we onze waarden zo hoog in het vaandel dragen, dan moeten we er ook naar handelen. Het spanningsveld tussen veiligheid en vrijheid vergt een moeilijke evenwichtsoefening. Het is een streven naar een evenwicht tussen maximale veiligheid en maximale vrijheid. Een continu proces, want veiligheid mag niet gepaard gaan met (auto)censuur. Die zoektocht is nooit af. 

Een dergelijk extreemrechts gedachtegoed bestrijd je door de maatschappelijk basis weg te nemen – welvaart verdelen, gelijkheid promoten, vrijheid stimuleren en solidariteit of broederlijkheid promoten – en groepen die dergelijk gedachtegoed verspreiden en aanzetten tot haat, keihard aan te pakken. Het ene kan niet zonder het andere.

Laten we vooral niet de verkeerde mensen viseren en beseffen dat de vluchtelingen de laatste 5 jaar haast elke dag zo’n terreurdaden moesten meemaken.” (Rudi Vranckx)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s