Het fabeltje van de verwende ambtenaar

Vanmorgen ontving ik een mailtje van een werknemer uit de privé die mij een aantal vragen stelde over en ook wat commentaar gaf op de zogenaamde voordelen van de ambtenaar. Ik kan niet zeggen dat ik erg verbaasd was gezien wat de media overgelaten hebben van het standpunt van de vakbonden in de dossier van de ziektedagen, diplomabonificatie en de hoogte van de ambtenarenpensioenen. Het is moeilijk je van de indruk te ontdoen dat vakbondsstandpunten niet echt of echt niet aan bod komen. Ongetwijfeld zitten ook vele andere werknemers uit de privé met gelijkaardige prangende vragen. Daarom, geachte werknemers, deel ik graag jullie mijn antwoorden mee.  

1. Over het opsparen van 21 ziektedagen per jaar  
Het is een fabeltje dat mensen in de openbare dienst zomaar hun ziektedagen kunnen opnemen aan het einde van de carrière. Zij die geluk hebben nooit ziek te zijn – ook niet op het einde van hun loopbaan – zullen de rit tot het einde moeten uitdoen. En zij die veel ziek zijn geweest tijdens hun loopbaan zullen geen ziektedagen meer over hebben. Hun pot met opgespaarde ziektedagen zal immers (veel) sneller leeg zijn. Worden ze toch nog ziek, dan zullen ze noodgedwongen op pensioen gesteld worden – met een klein pensioentje. Hoe dan ook moet ziekte – wanneer ook tijdens de loopbaan – steeds gestaafd worden door een doktersattest. Bovendien is er een streng controlesysteem (meestal een bedrijf uit de privé) dat nagaat of het ziekteverlof terecht is. Een werknemer uit de privé heeft in geval van ziekte gewaarborgd maandloon dat meerdere keren kan worden genomen tijdens verschillende ziekteperiodes tijdens de loopbaan. Dikwijls betaalt de werkgever nog een extra supplement ter aanvulling van de uitkering van de mutualiteit.  
2. Over studiejaren die meetellen voor de pensioenrechten  
In de openbare diensten moet men voor elke job over het vereiste diploma beschikken. Geen diploma betekent geen job. En maar goed ook, want niet iedereen is geschikt om bijvoorbeeld les te geven. Een diploma en gekoppelde overheidsexamens staan bovendien garant voor een objectieve werving. En de diplomabonificatie is daarvoor de prijs die men graag zou moeten betalen, ook en vooral om goede mensen aan te trekken. In de privé is de werving aan veel minder strikte criteria gebonden.   
3. Over een voordelige opbouw van pensioenrechten  
Laat ons duidelijk zijn: de tantièmes (een verdeelsleutel die bepaalt in welke mate een gepresteerd loopbaanjaar meetelt voor je pensioen) zijn er gekomen om mensen met zware beroepen een kortere loopbaan te garanderen. Het debat aan welke criteria een zwaar beroep moet voldoen is volop bezig. De vakbonden werken daaraan mee. Maar we moeten eens te meer vaststellen dat het de regering niet te doen is om goed beleid, maar wel om forse besparingen … Ook in de privésector bestaan er zware beroepen. De regering heeft echter duchtig gesnoeid in de brugpensioenregeling en verplicht nu mensen in de privé en in de openbare diensten om tot hun 67ste aan de slag te blijven – als brandweerman, als bouwvakker, als kleuterleidster, als full continu-arbeider… Is dat haalbaar en fair? Ik dacht van niet …   
4. Over de hoge pensioenen in de openbare diensten  
Elke krant had vanmorgen andere cijfers over de hoogte van de gemiddelde pensioenen in private en openbare sector. Die van Het Laatste Nieuws waren het spectaculairst. Maar in alle kranten was er een constante: men spreekt voor de openbare sector enkel over wettelijke pensioenen en over brutopensioenen – dus voor belastingaftrek. Is het gemiddeld pensioen van een ambtenaar hoger? Ja, maar in vergelijking met andere Europese landen niet te hoog! Er schort iets aan het beleid van de regering als men streeft naar pensioenen die de prijs van een rusthuis niet dekken. De eerste zorg moet zijn: zorg voor goede pensioenen voor iedereen. Trek die van de werknemers op en laat die van de ambtenaren met rust. Wie gaat dat betalen, zal je zeggen. In de week dat de Panama Papers aan het licht kwamen is het gewoon onfatsoenlijk om de factuur van de besparingen weer te leggen bij de modale burger. Jij en ik betalen correct onze belastingen. Laat ons eens kijken wie dat niet doet en met z’n alle pleiten voor een eerlijke fiscaliteit zodat we een einde kunnen maken aan deze eindeloze en doelloze besparingen.

Sourced through Scoop.it from: www.acodblogt.be

Je zal nu zeggen: wat kan mij al die heisa schelen. Deze regeringsbeslissingen raken me toch niet. Wees, gerust, ook jij komt nog aan de beurt. Het is een bewuste politiek van de regering om telkens een zondebok te vinden. Deze keer zijn het de ambtenaren, de volgende keer is het (opnieuw) aan jou. Eén voor één neemt deze regering de sociale voordelen van de werknemers in alle sectoren af. En terwijl iedereen in het bord van de andere kijkt en het grote geheel niet ziet, slaagt de regering in haar opzet. De rijken, de vermogenden en de bedrijven ontsnappen terwijl de werknemers, zieken en werklozen nog maar eens opdraaien voor de kosten. 

See on Scoop.itMijn gazet

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s