2017

Met de start van een nieuw jaar is het de gewoonte om vooruit te blikken en goede voornemens te maken. Toch is het nodig om even achterom te kijken: wie zijn geschiedenis niet kent, is gedoemd om deze te herhalen (George Santayana). Dat geldt ook voor de recente geschiedenis: mensen vergeten snel. 
dl-vanhuffelplein
Dirk Lagast, schepen van Nederlandse Cultuur, Nederlandstalig Onderwijs, Nederlandstalige Jeugd, Tewerkstelling en Volksgezondheid
2016 mogen we niet rap vergeten. Zeker één datum zal in ons geheugen gegrift blijven staan: dinsdag 22 maart 2016. Of we dat nu willen of niet: er is een tijd vóór Maalbeek en Zaventem, en een tijd erna… Wat een doordeweekse werkdag moest worden, veranderde het leven van talloze Brusselaars. Enkele crapuleuse barbaarse criminelen bliezen – in naam van wie of wat dan ook – niet alleen zichzelf op, maar rukten tegelijk gezinnen, families en vrienden uit elkaar. Niet alleen puur menselijk leed was het gevolg, ook de sociale en economische consequenties zijn niet te onderschatten.
Intussen zijn we gewoon aan zwaar bewapende militairen in straten, winkels, metro’s en stations. Toch werd er na de verschrikkelijke gebeurtenissen luidkeels geroepen dat we onze manier van leven niet mochten veranderen. Zijn zwaar bewapende militairen in het dagelijkse openbare leven normaal? Alle positieve boodschappen, manifestaties en monumenten ten spijt: gewapende soldaten in straten wijzen erop dat er iets aan de hand is…
Tegelijk wordt de aandacht afgeleid van datgene wat ons in ons dagelijks leven raakt. In 2016 werd het leven duurder, huurprijzen stegen en op het einde van ons geld hielden we meer dagen over, terwijl we constant om de oren geslagen werden met langer werken, zieken aan het werk zetten, duurdere medicijnen en lagere uitkeringen en pensioenen. Als kers op de taart zagen we vanaf september massale ontslagen en lachende multimiljonairs… Wanneer er dan toch jobs bijkwamen ging het vooral om tijdelijke, slechtbetaalde en overflexible baantjes.
Ook lokale besturen hebben hieronder te lijden: er zijn steeds minder middelen om te beantwoorden aan groeiende problemen, waar vooral de zwaksten onder ons mee te kampen hebben. Zo maakt Koekelberg deel uit van de zwaarst belaste politiezone Brussel West die per inwoner de minste federale middelen krijgt. De gemeenten passen de rest bij. En dan hebben we het nog niet over het OCMW, waar de bijdrage van de steeds armer wordende gemeente jaar na jaar stijgt. (En neen, een fusie lost dat niet op.) Het wordt er niet gemakkelijker op om van Koekelberg een gemeente te maken waar iedereen zich thuis voelt.
En dat is allemaal het gevolg van een jarenlange onbezonnen drooglegging van de overheidsfinanciën langs inkomenszijde. Hoog tijd dat daar iets, op duurzame en sociale wijze, aan verandert. In afwachting roeien we verder met de riemen die we hebben.
De Koekelbergse socialisten zijn blij dat in 2016 eindelijk werk gemaakt wordt van een intussen 20 jaar oude droom om van het Elisabethpark een Central Park te maken. Bar Eliza is een voorbeeld zoals het hoort: een initiatief van onderuit, dat ervoor gezorgd heeft dat het Elisabethpark tijdens de zomer the place to be werd.
We hopen dat in 2017 die weg verder ingeslagen blijft: het Elisabethpark als centrale ontmoetingsplek, rustig in het groen, met nu en dan wat animatie voor jong en oud. Bar Eliza als constante, met op vrijdag een apero na het werk en af en toe een grote publieksmanifestatie die Koekelberg op de kaart zet.
Een gemeente waar iedereen zich thuis voelt, moet zichtbaar zijn op de kaart. In 2017 komt er een gloednieuwe landmark: fontein la Cabosse op het Simonisplein als toegangspoort tot het park.
Ondertussen verdwijnt een stadskanker aan de Vrijheidslaan. In de plaats komt er een school voor ongeveer 1000 leerlingen, samen met een crèche, sporthal en ruimtes voor jongeren, bibliotheek en gemeenschapscentrum. Op die manier wordt meegewerkt om het Brussels tekort aan scholen aan te pakken. Tegelijk worden er een honderdtal appartementen opgetrokken die voor een deel antwoord bieden aan de niet te stoppen demografische groei. Die initiatieven lossen inderdaad niet alles op: het gebrek aan openbare middelen vraagt privé-initiatief voor de realisatie van dergelijke projecten. Dat betekent dat de woningen niet de goedkoopste zullen zijn, terwijl ons gewest nood heeft aan duizenden sociale woningen.
Een Central Park, waar iedereen zich goed kan voelen, jong en oud, rijk en arm: in alle rust, met animatie, met een glas, tussen het volk… Scholen voor jongeren, gemeenschapsruimtes en natuurlijk woningen om onderdak te bieden. Met die mix bouwen we in 2017 verder aan een gemeente waar iedereen zich thuis voelt.
Dat 2017 voor elk van u en ieder van ons warmte, welvaart, solidariteit en gezondheid mag brengen! Gelukkig Nieuwjaar!
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: